خانم شجریان، در کشوری که شما و من زندگی می‌کنیم، می‌توانید با امنیت و آسودگی خاطر از صدر تا ذیل مسئولین محلی، استانی و مقامات حکومتی را به چالش جدی بکشید و حتی با استفاده از مجاری قانونی، استعفا و برکناری آنان را سبب شوید. حتی می‌توانید علیه مقامات سیاسی و کشوری به علت سهل‌انگاری اعلام جرم کنید! به عبارت دیگر، شما بعنوان یک شهروند آمریکا می‌توانید بدون اینکه به زندان بیافتید و دچار فشار دستگاه‌های امنیتی حکومت شوید تا مجبور به سکوت کنندتان، تغییر سیاسی مورد نظر خود را دنبال کنید و فعلیت ببخشید.

این در حالیست که در #ایران_اشغالی ، مردم معترض به ناکارآمدی و ظلم و فساد رژیم جمهوری جانیان اسلامی، در خیابان گلوله خوردند و تیرباران شدند و وکلای معترض به تصمیم ضحاکعلی خامنه‌ای در ممنوعیت ورود واکسن کرونا به کشور، تهدید شده و به زندان افتادند و شهروندانی با وجدان بیدار همچون بانو #فاطمه_سپهری و آقایان #محمدحسین_سپهری و #عباس_واحدیان_شاهرودی و سایر یاران ایشان که خواهان استعفای ضحاکعلی خامنه‌ای شده بودند، هم اکنون در زندانند و دادخواهانی همچون #منوچهر_بختیاری و #ناهید_شیرپیشه و #ماشاالله_کرمی تنها به جرم دادخواهی برای فرزندان خود که توسط رژیم به قتل رسیدند، سالهاست در زندان‌های رژیم‌اند.

خانم مژگان شجریان، شما با مقایسه نابجای اینجا و آنجا و مقایسه وضع خودتان که در لس‌آنجلس با وضع ملت ما در #ایران_اشغالی نشان دادید که کوته نظری و مقایسه نابجا و تنگ نظری فکری که به قضاوت خطا منجر می‌شود، منحصر به یک نسل و یک گروه نیست و همین حالا هم افرادی که نباید چنین خطاهای فاحشی را در قضاوت مرتکب شوند، دوغ و دوشاب را با هم می‌آمیزند و سیب و پرتقال را با هم مقایسه می‌کنند. چقدر این مقایسه سطحی و قضاوت سطحی‌ترتان آشناست!